اندیشمندان در حوزه پزشکی بر این اعتقادند که فراتر رفتن از مهارت‌های فنی و علمی در حوزه سلامت، نیازمند درک عمیق‌تری از مفاهیم معرفتی و اجتماعی است. آن‌ها معتقدند که آموزش پزشکی باید شامل ابعاد فرهنگی، ارزشی و اجتماعی باشد تا بتوان به عملکرد موثرتر و مفیدتری در جامعه دست یافت. نقش این ابعاد در سلامت جامعه، انکارناپذیر است و به ارتقاء کیفیت خدمات سلامت کمک می‌کند. بنابراین، نقش اجتماعی و فرهنگی پزشکی باید در برنامه‌ریزی‌های کلان نظام سلامت لحاظ شده و در آموزش‌های حرفه‌ای مدنظر قرار گیرد.

بدین ترتیب، پزشکی تنها به عنوان یک علم فنی و تکنولوژیک مطرح نیست، بلکه باید به عنوان یک علم انسانی و اجتماعی نیز شناخته شود. در این بُعد، نقش اعتماد، ارزش‌ها، و فرهنگ در ارائه خدمات‌ درمانی بسیار پررنگ است و نقش اجتماعی پزشک و تاثیر آن بر ارتقاء سطح سلامت و رضایت بیماران، باید درک شود و در سیاست‌گذاری‌ها لحاظ گردد. این نگاه جامع، کمک می‌کند که نظام سلامت بتواند پاسخگوی نیازهای واقعی جامعه باشد و کیفیت خدمت‌رسانی را به شکل چشمگیری ارتقاء دهد.