در پروژه‌های پزشکی و مدیریتی، مشکلات مربوط به کمبود نیرو، یکی از دغدغه‌های اصلی مسئولان است. نیاز بیشتر به نیروی انسانی، در کنار چالش‌های مالی و مدیریتی، بر روند بهبود و توسعه سیستم سلامت تاثیر گذاشته است. به ویژه در شهرهای بزرگ، مشکل نیروی پرستاری بیشتر احساس می‌شود و نیاز است برنامه‌ریزی‌ مناسب جهت جذب و حفظ نیروهای متخصص انجام شود.

این کمبود نیروی پرستاری، در حالی رخ می‌دهد که نیازهای پزشکی، روز به روز بیشتر می‌شود و انتظار می‌رود با افزایش جمعیت و شیوع بیماری‌های جدید، این نیازها نیز افزایش یابد. بنابراین، توجه به ارتقاء سطح آموزش و ایجاد سیاست‌های حمایتی، امری ضروری است تا بتوان کمبود نیروی انسانی را تا حد ممکن کاهش داد و خدمات سلامت را در سطح مطلوبی نگه داشت.