شهید مدنی با توصیه خود، کافی را به احیاگر برجسته دعای ندبه بدل کرد
توصیه شهید مدنی به شیخ احمد کافی، او را به احیاگر پرآوازه دعای ندبه بدل کرد
به توصیه و مأموریت ویژه شهید آیتالله مدنی، احمد کافی مأمور شد در صحن مطهر امام حسین (ع) دعای کمیل را قرائت کند و در مدرسه سید، آیین دعای ندبه را برپا دارد؛ مسیری که بعدها نام او را به عنوان احیاگر پرآوازه دعای ندبه در سراسر ایران ماندگار کرد.
زندگی و خاستگاه
به گزارش روزباتو، حجتالاسلام حاج شیخ احمد کافی خراسانی از نامآورترین، محبوبترین و اثرگذارترین وعاظ و روضهخوانان شیعه در تاریخ معاصر ایران بود؛ چهرهای که در دهههای چهل و پنجاه خورشیدی با بیان پرحرارت و نفوذ کلام خود خوش درخشید.
او در اواخر سال ۱۳۱۳ شمسی، همزمان با نخستین روز ربیعالاول ۱۳۵۳ قمری در شهر مقدس مشهد و در خانوادهای سرشار از معنویت چشم به جهان گشود. پدرش، میرزا محمد کافی، فرزند حاج میرزا احمد کافی یزدی، از عالمان زاهد و پاکنهاد بود که برای مجاورت با آستان علی بن موسیالرضا (ع) از یزد به مشهد مهاجرت کرده بود.
آغاز تحصیل و ورود به مسیر علوم دینی
احمد که دومین فرزند خانواده بود، از همان کودکی هوش سرشار و قریحهای ممتاز در فراگیری معارف دینی نشان داد. تحصیلات ابتدایی خود را در سال ۱۳۲۷ در دبستان ایمانی مشهد آغاز کرد و همزمان با آموزش نوین، قدم در مسیر پر برکت علوم حوزوی گذاشت. نخستین پایههای علمی و دینی را نزد پدر فرزانهاش آموخت و چنان شیفته این وادی شد که در سال ۱۳۳۳ رسماً وارد مدرسه علمیه نواب مشهد گردید تا در فضای پرثمر حوزه این شهر، دروس مقدماتی و ادبیات عرب را به کمال برساند.
هجرت به نجف و بهرهگیری از مراجع
شوق فراوان برای کسب معارف عمیق اسلامی و مجاورت با اعتاب مقدسه، او را در سال ۱۳۳۹ شمسی، در سن هجده سالگی، رهسپار حوزه کهن و بزرگ نجف اشرف کرد. احمد کافی پنج سال در مدرسه آیتالله سید محسن حکیم اقامت گزید و با تلاشی ستودنی، جان خود را از محضر استادان بزرگ فقه و اصول سیراب ساخت. در این دوره طلایی، پای درس مراجع و اساتید نامداری چون آیتالله سید ابوالقاسم خویی، آیتالله سید محسن حکیم، آیتالله سید محمود شاهرودی، آیتالله حسین راستی کاشانی و مجاهد نستوه، شهید سید اسدالله مدنی تبریزی نشست.
پختگی علمی و گرایش به منبر
در فضای علمی و معنوی نجف، ابعاد شخصیتی او شکل گرفت؛ خطیبی که سخنش برآمده از ژرفای معرفت حوزوی و سرشار از ارادت خالصانه به اهلبیت (ع) بود. از همان آغاز، دلبسته مجالس سیدالشهداء (ع) و احیای شعائر دینی شد و همین شور درونی او را به سمت منبر و وعظ کشاند تا پیام معارف اهلبیت (ع) را به زبان ساده و اثرگذار به دلها برساند.
توصیه شهید مدنی و احیای دعای ندبه
به توصیه صریح و مأموریت ویژه شهید آیتالله مدنی، احمد کافی مأمور شد در صحن مطهر امام حسین (ع) دعای کمیل را قرائت کند و در مدرسه سید، آیین دعای ندبه را برپا سازد. این مأموریت که از دل حوزه نجف آغاز شد، دریچهای تازه به روی او گشود و بعدها به شاخصترین وجهه تبلیغی او بدل شد؛ تا آنجا که در ایران، به عنوان احیاگر پرآوازه دعای ندبه شناخته شد.
این مسیر، پیوندی عمیق میان روحیه منبری او و احیای سنتهای دعایی پدید آورد؛ پیوندی که هم بر نفوذ کلامش افزود و هم پایگاه مردمی او را استوارتر کرد. چنین بود که نام احمد کافی با صبحهای جمعه و نوای پرشور دعای ندبه گره خورد و در حافظه جمعی مشتاقان مهدویت ماندگار شد.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید