بر اساس بررسی‌های مختلف، کاهش جمعیت نه‌تنها تاثیر مستقیم بر نیروی کار و اقتصاد دارد، بلکه می‌تواند روند توسعه و امنیت ملی را نیز در معرض تهدید قرار دهد. کارشناسان معتقدند که این مساله نیازمند برنامه‌ریزی هوشمندانه و اقدام‌های عملیاتی است تا بتوان بر مشکلات ناشی از کاهش نرخ تولد و مهاجرت‌های منفی فائق آمد و آینده‌ای پایدار برای کشور فراهم کرد.

در این میان، باید توجه داشت که کاهش سرعت رشد جمعیت ممکن است به تدریج باعث کاهش فعالیت‌های اقتصادی، کاهش توانمندی‌های نظامی و دگرگونی‌های اجتماعی شود. به همین خاطر، سیاست‌گذاران باید در سیاست‌های جمعیتی بازنگری‌های جدی انجام دهند و اقداماتی را برای تشویق خانواده‌ها به تشکیل نسل‌های جدید در نظر بگیرند. این موضوع اهمیت دارد که با بهره‌گیری از روش‌ها و سیاست‌های ترغیب‌کننده، بتوان کمبود نیروی انسانی و کاهش رقابت‌پذیری کشور را جبران کرد.

در تحلیل‌های دانشگاهی و پژوهشی، کاهش جمعیت به عنوان مهم‌ترین میدان تقابل دشمن با جمهوری اسلامی شناخته شده است. موضوعی که می‌تواند آینده کشور را در عرصه‌های مختلف مشخص کند و نیازمند هوشمندسازی استراتژی‌ها در سطح ملی است. دولت‌ها و نهادهای مربوطه بر اهمیت سیاست‌های حمایتی و اقتصادی در جهت افزایش نرخ تولد و نگهداری جمعیت تأکید دارند تا بتوانند در مقابله با تهدیدهای خارجی و داخلی، کشور را در مسیر توسعه و امنیت محکم نگه دارند.

به‌طور کلی، بررسی وضعیت جمعیت و برنامه‌ریزی دقیق در حوزه سیاست‌های جمعیتی، به عنوان یکی از اولویت‌های اساسی نظام سیاست‌گذاری کشور، محسوب می‌شود. تمرکز باید بر ایجاد زیرساخت‌های لازم برای حمایت از خانواده‌ها و تشویق به ازدواج و فرزندآوری باشد تا بتوان مسیر مناسبی برای توسعه بلندمدت کشور ترسیم کرد.